Lale Devri
Παρακαλώ σεβαστείτε την δουλειά μας, και οποιαδήποτε χρήση της, θα ήταν σεβαστό να αναφερθεί.
Επεισόδιο 81
http://ddizi.com/izle/
Τσιν.: Όχι, λες ψέματα.
Τ.: Άκουσες τι είπα.
Τσιν.: Όχι, δε σε πιστεύω, πες μου την αλήθεια. Είναι το μωρό μου, ο γιος μου, το μωρό μας Τοπράκ.
Τ.: Αχμέτ, πάρε με από εδώ.
Τσιν.: Δεν μπορείς να μου γυρίζεις την πλάτη και να φεύγεις με αυτόν τον τρόπο, Τοπράκ, πες την αλήθεια, απάντησέ μου, αυτό το παιδί είναι δικό μας. Δε σε πιστεύω, Τοπράκ.
Γ.: Πώς μπορείς να λες ότι η Τοπράκ είναι έγκυος, θες να καταστρέψεις τα πάντα;
Ζ.: Σε έσωσα και δεν το ξέρεις καν.
Γ.: Με έσωσες, λίγο πριν καταστρέψεις τα πάντα.
Ζ.: Γιατί ήμουν σίγουρη ότι η Τοπράκ δε θα του το έλεγε.
Γ.: Πως μπορεί να είσαι τόσο σίγουρη; Αυτό το κορίτσι με απειλεί, πως μπορείς να είσαι σίγουρη για κάτι τέτοιο.
Ζ.: Η Τοπράκ παραιτήθηκε από τα πάντα.
Γ.: Πως παραιτήθηκε από τα πάντα;
Τσιν.: Λέει ψέματα, είναι δικό μου το μωρό, το ξέρω.
Ν.: Και για ποιο λόγο να πει ψέματα, γιε μου;
Τσιν.: Θα μάθω.
Ν.: Τι νομίζεις ότι θα κερδίσεις; Δε θα σου ξαναπεί το ίδιο πράγμα;
Γ.: Είσαι σίγουρη, εμ, εννοώ ότι η Τοπράκ δεν θα πει τίποτα στον Τσινάρ;
Ζ.: Αν του το έλεγε, θα πήγαινε στο γιατρό, αγάπη μου; Ήδη έχει υπογράψει την συγκατάθεσή της.
Γ.: Είναι αλήθεια;
Ζ.: Ναι.
Γ.: Τότε αυτό σημαίνει ότι ο εφιάλτης θα τελειώσει.
Ζ.: Ναι.
Γ.: Αν ο Τσινάρ δεν το πιστέψει;
Ζ.: Σε παρακαλώ, Γεσίμ, μην σκέφτεσαι έτσι, το κορίτσι πήγε και παντρεύτηκε κάποιον άλλον, σε παρακαλώ.
Γ.: Αλλά ο Τσινάρ δεν είναι χαζός, αν καταλάβει ότι λέει ψέματα, θα την κυνηγήσει.
Ζ.: Μην σκέφτεσαι τόσο απαισιόδοξα, τώρα.
Γ.: Τσινάρ, Τσινάρ, που πας;
Ν.: Άφησέ τον.
Γ.: Κύριε Νετζίπ, μπορείτε να με αφήσετε!
Ν.: Σταμάτα!!
Τ.: Αχμέτ, σταμάτα!
Αχ.: Τι συμβαίνει;
Τ.: Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Σερμίν: Σιτκί, σε παρακαλώ μη φεύγεις, σε ικετεύω μη με αφήνεις, για όνομα του Θεού, μη με αφήνεις, Σιτκί.
Σ.: Άσε με να φύγω.
Σερμίν: Σιτκί, σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, σε παρακαλώ.
Ν.: Πως δεν ξέρουμε Ζουμρούτ; Πως πήρες πρωτοβουλία έτσι από μόνη σου; Αυτό το θέμα αφορά όλους μας. Δεν θέλω να αρχίσουμε να ελπίζουμε για το τίποτα, αλλά αν αυτό ήταν το παιδί του Τσινάρ ίσως να μπορούσε να σώσει τον εγγονό μας, αλλά δεν είναι. Έκρυψες αυτό το γεγονός για να μη με αναστατώσεις, αλλά γιατί έψαχνες; Αν είναι ο εγγονός μου (το παιδί της Τοπράκ), είναι δικαίωμα μου να ξέρω.
Γ.: Εντάξει, αρκετά. Οι φωνές και οι διαφωνίες δε θα αλλάξουν την κατάσταση. Ο γιος μου είναι άρρωστος και μέχρι τώρα δεν έχει βρεθεί λύση.
Ζ.: Η Γεσίμ έχει δίκιο. Δεν είναι η ώρα για αυτές τις συζητήσεις.
Γ.: Δε με αφήσατε να ακολουθήσω τον Τσινάρ, είναι δυστυχισμένος τώρα κύριε Νετζίπ! Τουλάχιστον πάρτε τον τηλέφωνο, να μάθουμε που πήγε. Αν πήγε στην Τοπράκ έχω το δικαίωμα να το ξέρω. Άλλωστε όλο αυτό πλήγωσε την αξιοπρέπειά μου.
Ν.: Αν δεν έχεις πει ψέματα στον άντρα σου, τώρα θα είσαι στο πλευρό του.
Αχ.: Αισθάνεσαι καλύτερα τώρα;…. Είσαι πληγωμένη, δεν ήταν εύκολο να λες κάτι τέτοιο και να τον κοιτάς στα μάτια. Σ’ ευχαριστώ τόσο πολύ, το έκανες για μένα, για την αξιοπρέπειά μου.
Τ.: Πάμε στο σπίτι.
Ο Αχμέτ και η Νερμίν συζητούν πως θα κάνουν την Τοπράκ ευτυχισμένη. Της ετοιμάζουν μια έκπληξη. Η έκπληξη είναι να πάρουν ένα δάνειο που θα βοηθήσει για τα έξοδα μιας άνετης γέννας.
Ν.: Που ήσουν; Ανησύχησα!
Τσιν.: Περιπλανήθηκα λιγάκι, σκεφτόμουν αυτό που μου είπε η Τοπράκ… προσπάθησα να ηρεμήσω αλλά δεν μπορώ, μπαμπά. Αυτό που μου είπε με συντάραξε. Ήδη δεν μπορώ να πιστέψω ότι παντρεύτηκε κάποιον άλλο, μετά λέει ότι το μωρό είναι δικό του. Και μου το είπε κοιτάζοντας με στα μάτια.
Ν.: Είσαι τόσο επίμονος. Που βασίζεις τις υποψίες (ότι είναι ψέματα αυτά που του είπε η Τοπράκ);
Τσιν.: Όταν προέκυψε το θέμα του Σιτκί ήταν ήδη έγκυος, και το μεγάλο μου λάθος ήταν που τη ρώτησα ποιανού ήταν το παιδί; Μόνο επειδή πληγώθηκε μου είπε ότι το παιδί ήταν του Σιτκί, αλλά τώρα είμαι σίγουρος ότι το παιδί είναι δικό μου. Αν απέβαλε, απέβαλε το παιδί μου, αν είναι ακόμα έγκυος, κουβαλάει το δικό μου παιδί.
Ν.: Όταν την επισκέφτηκα στη φυλακή, τότε μου είπε ότι απέβαλε. Αν αυτή η αλήθεια όταν βγήκε από τη φυλακή, παντρεύτηκε τον Αχμέτ και θα αποκτήσουν παιδί.
Τσιν.: Αυτό είναι αδύνατον, έι μπαμπά, πότε τον γνώρισε, ξέρω πολύ καλά την Τοπράκ, δεν είναι τέτοιος χαρακτήρας.
Ν.: Κοίτα, γιε μου, δεν είναι και τόσο δύσκολο να το πιστέψεις.
Τσιν.: Για μένα είναι δύσκολο, ναι, κρύβει κάτι, είναι ολοφάνερο, αλλά δεν το πιστεύω αυτό μέχρι να το επιβεβαιώσω.
Ν.: Μερικές φορές οι αλήθειες πονούν περισσότερο από τα ψέματα.
Τσιν.: Τώρα δεν υπάρχει τίποτα που να με πονέσει περισσότερο.
Ν.: Μην στεναχωριέσαι, έκανες το πιο σωστό πράγμα, αυτό το κορίτσι άσχετα αν μιλήσει στον Τσινάρ ή όχι, εσύ θα βοηθήσεις το μωρό. Τώρα που ο Τσινάρ δε σε πίστεψε …
Τσιν.: Αυτή τη φορά είπα ψέματα.
Ν.: Όταν ήσουν στη φυλακή, πήρες μια απόφαση, ότι δε θα πεις στον Τσινάρ για το μωρό. Ότι έζησες δεν ήταν εύκολο, ευτυχώς που δεν είσαι μόνη σου, δεν έχεις μόνο εμάς αλλά όλη η γειτονιά είναι μαζί μας ….. πραγματικά σε αγαπούν όλοι.
Τ.: Εξαιτίας μας.
Ν.: Σε αγαπούν εξαιτίας σου, διαφορετικά η Μελχάτ δεν θα δώσει το κλειδί του σπιτιού της σε κανέναν, τώρα θα ζήσουμε μαζί σε ησυχία.
Γ.: Ο κύριος Νετζίπ και ο Τσινάρ έχουν κλείσει την πόρτα και συζητούν. Σίγουρα ο Τσινάρ πήγε στην Τοπράκ και τα ξέρει όλα.
Ζ.: Αν είχε συμβεί κάτι τέτοιο, όλοι στο yali (στο σπίτι) θα μιλούσαν για αυτό, μην ανησυχείς.
Γ.: Έτσι, όπως είπες.
Ζ: Φυσικά, τώρα ξέχασέ το και από εδώ και στο εξής να φροντίσεις να γνωρίζεις κάθε βήμα του Τσινάρ.
Γ.: Τσινάρ, είσαι εντάξει;
Τσιν.: Θέλω να μείνω λίγο μόνος.
Γ.: Το ξέρω, δεν είπα κάτι.
Τσιν.: Μην αγγίξεις αυτό το θέμα, ποτέ Γεσίμ, γιατί αν μιλήσω θα μιλήσω πολύ άσχημα.
Γ.: Εντάξει.
Ο Τσινάρ λέει στον Νετζίπ ότι μίλησε με τον Οκάν και του είπε ότι η Τοπράκ απέβαλε και δεν του απάντησε πως το έκανε ενώ ήταν στη φυλακή. Του είπε ότι θα κανονίσει ραντεβού με το διευθυντή της φυλακής για να μάθει περισσότερες πληροφορίες.
Η Νερμίν και ο Αχμέτ πήραν το δάνειο.
Γ.: Λοιπόν, τι έγινε; Πήγε στη φυλακή;
Ζ.: Από πού να ξέρω; Το μόνο που άκουσα είναι ότι θα συναντηθεί με τον διευθυντή της φυλακής.
Γ.: Αν η Τοπράκ έχει πει σε αυτόν τον άνθρωπο ότι δεν έριξε το μωρό;
Ζ.: Αντί να χάνεις τον χρόνο σου έτσι, πάρε το αυτοκίνητό σου και πήγαινε στη φυλακή.
Γ.: Δεν μπορώ να κάνω κάτι τέτοιο.
Ζ.: Αν ανησυχείς για το αν το έμαθε ή όχι, μπορείς να τον ακολουθήσεις στα κρυφά γιατί θα πάει στην Τοπράκ και θα καούμε, αν δεν πας δε θα ξέρουμε. Κατάλαβες τώρα, πήγαινε Γεσίμ, γιατί είσαι ακόμα εδώ;
Σ.: Τοπράκ.
Τ.: Πρόσεχε! Μην πλησιάζεις!
Σ.: Σε παρακαλώ, μη φοβάσαι, μόνο άκουσέ με.
Τ.: Μην πλησιάζεις, βγες έξω και φύγε!
Σ.: Θέλω μόνο να σου μιλήσω. Άκου τι έχω να σου πω, άκουσέ με και δε θα με ξαναδείς ποτέ ξανά. Έχασες όλους όσους αγαπούσες. Στην κατάστασή σου (έγκυος) και δουλεύεις, όλα έγιναν εξαιτίας μου, θα καώ στην κόλαση. Πάρε αυτό (και της δίνει τα κλειδιά του αυτοκινήτου) ίσως να μην έχει καμία σημασία για σένα τουλάχιστον θα είσαι καλά, το σπίτι μου, το αυτοκίνητό μου όλα δικά σου.
Τ.: Δεν τα θέλω Σιτκί.
Σ.: Αν δεν τα πάρεις, δεν θα αισθανθώ καλά.
Τ.: Δεν θέλω τίποτα από σένα Σιτκί, σήκω και φύγε από εδώ.
Σ.: Θα πεθάνω αν δεν με συγχωρέσεις.
Τ.: Δε θέλω να σε ξαναδώ ποτέ στη ζωή μου, ούτε να ακούσω το όνομά σου, φύγε από τη ζωή μου, μόνο έτσι θα σε συγχωρήσω.
Σ.: Εντάξει, όπως θες. Θα φύγω, αν είναι αναγκαίο θα χαθώ, μου είναι αρκετό να ξέρω ότι θα ζήσεις μαζί με το παιδί σου ήρεμα.
Διευθ.: Τώρα θυμήθηκα, η κυρία Τοπράκ μου είχε πει ότι ήθελε να ρίξει το μωρό της και εγώ της εξήγησα ότι δεν μπορούσε να το κάνει αν δεν είχε και την άδεια του πατέρα, μετά δεν έθιξε ξανά το συγκεκριμένο ζήτημα.
Τσιν.: Ώστε η Τοπράκ ίσως να απέβαλε το μωρό.
Διευθ.: Είναι πιθανόν, αλλά επειδή δεν έμεινε πολύ καιρό εδώ αυτό μπορεί να έγινε αφού βγήκε από τη φυλακή, λοιπόν, δεν ξέρω τι έγινε μετά την αποφυλάκισή της.
Τσιν.: Μα η Τοπράκ είπε στο δικηγόρο της και στον πατέρα μου ότι απέβαλε το μωρό όσο ήταν εδώ στη φυλακή.
Διευθ.: Αχ, Θεέ μου, περιμένετε ένα λεπτό, τώρα θυμήθηκα που είδα αυτό το έγγραφο. Η κυρία Τοπράκ είχε τραυματισθεί.
Τσιν.: Τι; Πως τραυματίστηκε; Εγώ γιατί δεν το ξέρω αυτό; Ποιος της το έκανε αυτό;
Διευθ.: Επέμενα πολύ να μάθω, μα δεν είπε τίποτα για το ποιος την τραυμάτισε. Ίσως όταν της είπα ότι δεν μπορεί να το κάνει αυτό (την αποβολή) χωρίς την άδειά σας να βρήκε άλλο τρόπο, ίσως να έγινε έτσι.
Τσιν.: Τι θέλετε να πείτε;
Διευθ.: Έχει ξανασυμβεί, κύριε Τσινάρ, ίσως το προκάλεσε αυτό για να αποβάλλει το μωρό.
Νερμίν: Κορίτσι μου.
Τ.: Εδώ είστε; Δεν σας είδα που ήρθατε!
Αχ.: Μπήκαμε από τον κήπο.
Τ.: Που είχατε πάει;
Αχ.: Πήγαμε να σου κάνουμε μια έκπληξη.
Τ.: Έκπληξη για μένα. Τι έκπληξη;!
Αχ.: Ήρθαμε από τη γιατρό Σαμί. Σου κλείσαμε το νοσοκομείο για τη γέννα, όταν θα έρθει η ώρα για τη γέννα η γιατρός και το νοσοκομείο είναι τακτοποιημένα.
Τ.: Αχμέτ, τι πήγατε και κάνατε οι δυο σας; Και εσύ αδελφή, πως το επέστρεψες αυτό; Πως θα ξεπληρώσω τώρα το δάνειο;
Η Ρεϊχάν λέει στον Οκάν ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα στο σπίτι με τις καταστάσεις και την εγκυμοσύνη της Τοπράκ που προέκυψε.
Διευθ.: Καταλαβαίνω, κύριε κατήγορε, εντάξει. Κοιτάξτε κύριε Τσινάρ, αν υπάρχει ένοχος θα βρεθεί.
Τσιν.: Δεν έχω πολύ χρόνο. πρέπει να μάθω τι έχει απογίνει αυτό το μωρό, δεν είναι μόνο για μένα. Έχω ένα γιο πολύ άρρωστο, αν η Τοπράκ δεν απέβαλλε, αυτό το μωρό μπορεί να σώσει το παιδί μου, δεν έχω χρόνο.
Διευθ.: Δυστυχώς ο νόμος είναι ξεκάθαρος.
Τσιν.: Σας κατάλαβα, τουλάχιστον ξεκινήστε να ψάχνετε.
Διευθ.: Κοιτάξτε κύριε Τσινάρ, χωρίς την άδεια του κατήγορου δεν μπορώ.
Τσιν.: Είμαι σίγουρος ότι υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε, ας βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο, μιλάμε για τη ζωή του γιου μου.
Διευθ.: Εντάξει, αφήστε να μιλήσω μαζί της. Αν υπάρχει κάτι νεότερο θα σας ειδοποιήσω.
Τσιν.: Εντάξει σας ευχαριστώ θα περιμένω νέα σας.
Η Ζουμρούτ και η Γεσίμ ελπίζουν να μην έχει μάθει ο Τσινάρ την αλήθεια.
Αχ.: Εντάξει Τοπράκ, μην υπερβάλλεις τόσο πολύ.
Τ.: Αχμέτ, ήδη εσείς οι δύο έχετε κάνει πάρα πολλά πράγματα για μένα, πως μπορώ να δεχθώ κάτι τέτοιο;
Αχ.: Τα έχω κανονίσει όλα, γιατί απασχολείς το μυαλό σου και εξάλλου το προγραμματίσαμε. Δεν μπορούμε να πούμε ότι αλλάξαμε γνώμη.
Τ.: Ωραία αν είναι έτσι τότε θα είμαι εγώ αυτή που θα ξεπληρώσει το δάνειο.
Αχ.: Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση, εγώ έχω πάρει το δάνειο, η δική μου υπογραφή έχει μπει.
Τ.: Προφανώς δεν κατάλαβες, αν δε δεχτείς αυτό που λέω δε θα πάω στο νοσοκομείο.
Ν.: Το παρατραβάς.
Αχ.: Όπως επιθυμείς.
Ο Σιτκί αγοράζει ένα δημοσιογραφικό ραδιόφωνο και η πωλήτρια τον ρωτάει αν είναι δημοσιογράφος. Αυτός της είπε ότι είναι φοιτητής δημοσιογραφίας.
Η Τοπράκ τηλεφώνησε στη θεία της και την ρώτησε αν μπορεί να τη δανείσει χρήματα για να ξεπληρώσει το δάνειο γιατί έχει μείνει λίγος καιρός μέχρι τη γέννα, αλλά η θεία της δεν έχει και η Τοπράκ ήθελε να ζητήσει από τη μητέρα της αλλά η θεία της, της είπε ότι δεν ξέρουν για το μωρό και την ενημέρωσε κιόλας ότι ο Γιουσούφ πέθανε. Ο Νετζίπ ενημερώνει επίσης τον Τσινάρ για το θάνατο του Γιουσούφ.
Νερμίν: Ωχ, Θεέ μου, λυπάμαι τόσο πολύ.
Τ.: Ακόμη και τώρα δεν το πιστεύω, ήταν ακόμα τόσο νέος. Δεν μπορώ να πάω εκεί στην κατάστασή μου και δεν αισθάνομαι καλά που αφήνω την αδελφή μου μόνη της. Θα είναι καταρρακωμένη.
Ν.: Τι μπορούμε να κάνουμε;
Τ.: Σε παρακαλώ επιστρέψτε το δάνειο, σε παρακαλώ, γιατί σε αυτή την κατάσταση δεν μπορώ να ζητήσω από κανέναν δικό μου βοήθεια.
Ν.: Κορίτσι μου, σταμάτα, λες και βιαζόμαστε για τα χρήματα, λες και πρέπει να το ξεπληρώσουμε αμέσως.
Τ.: Ίσως όχι σήμερα ή αύριο, η θέση μου όμως είναι ξεκάθαρη.
Αχ.: Το θέμα σου είναι ότι είσαι έγκυος, άσε τα υπόλοιπα να τα κάνει ο γιατρός.
Τ.: Αχμέτ δεν καταλαβαίνω γιατί επιμένεις τόσο πολύ;
Αχ.: Και εγώ επίσης. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί είσαι τόσο πεισματάρα;
Τ.: Γιατί είμαι έγκυος και αυτό το παιδί είναι δικό μου, άσε με να πάρω εγώ την απόφαση για το που θα γεννήσω, σε παρακαλώ.
Ν.: Εντάξει, Αχμέτ μην επιμένεις άλλο, θα βρούμε τρόπο και θα επιστρέψουμε τα χρήματα.
Τ.: Αδελφή, συγγνώμη, εννοώ εσείς σκέφτεστε την ευτυχία μου, αλλά εγώ, όλο σας στεναχωρώ, συγχώρεσε με. Πριν μόνο η μητέρα μου σκεφτόταν και με νοιαζόταν με αυτό τον τρόπο. Γι’ αυτό όταν σε βλέπω έτσι, στεναχωριέμαι.
Ν.: Αν δεν μπορούσαμε δεν θα το παίρναμε (το δάνειο), όταν ήμασταν στο δρόμο και ερχόμασταν σκεφτόμασταν να κάνουμε μια καλή δουλειά, τέλος πάντων θα παίρναμε ένα δάνειο.
Τ.: Και να σε ευχαριστήσω και για το δώρο.
Ν.: Σου άρεσε;
Τ.: Τόσο όμορφο.
Αχ.: Να καθίσουμε να συζητήσουμε πως θα τα βγάλουμε πέρα με την τόσο μεγάλη παραγγελία.
Η Γεσίμ αγόρασε μια τούρτα για τον Νετζίπ αφού πλησιάζουν τα γενέθλιά του. Αυτός της είπε ότι δε θέλει να τα γιορτάσει ειδικά τέτοιες μέρες που ο Γιουσούφ έχει πεθάνει. Ο διευθυντής της φυλακής πήρε τηλέφωνο τον Τσινάρ και του είπε ότι μίλησε με την κατάδικο που είχε μπλέξει σε καβγά με την Τοπράκ και ότι θέλει και εκείνη να του πει κάτι. Τότε η Γεσίμ είπε στον Τσινάρ: «Εντάξει, ξέρω ότι είσαι πολύ θυμωμένος, αλλά η ζωή του γιου κρέμεται σε μία κλωστή. Σε παρακαλώ άσε με να έρθω μαζί σου. Μη με αφήνεις απέξω».
Η Νερμίν και η Τοπράκ πήραν μια μεγάλη παραγγελία για ένα σχολείο.
Ο Διευθυντής είπε στον Τσινάρ ότι η Τοπράκ και η Αρζού μίλησαν για την αποβολή και εκείνη πήρε χρήματα, αλλά δεν ήθελε να το παραδεχθεί. Μετά ο Τσινάρ μίλησε μαζί της (με την Αρζού) αλλά δεν βγήκε κανένα συμπέρασμα. Τότε πήραν τηλέφωνο την Νερμίν και αυτή είπε στον διευθυντή ότι η Τοπράκ απέβαλλε το μωρό και ο Τσινάρ πήρε τη διεύθυνσή της.
Τ.: Τι σου συνέβη; Φαίνεται σαν να έχεις ενοχληθεί από κάτι.
Ν.: Ο άνθρωπος που μιλούσα μαζί του στο τηλέφωνο ήταν ο διευθυντής της φυλακής. Ο Τσινάρ ήταν εκεί.
Τ.: Ο Τσινάρ ήταν εκεί. Τι έκανε;
Ν.: Ψάχνει το θέμα της έκτρωσης του μωρού, θυμάσαι αυτή η Αρζού, ξέρουν ότι της έδωσα χρήματα για να μη μιλήσει. Και με ρώτησε αν απέβαλλες ή όχι.
Τ.: Τι απάντησες;
Ν.: Ξαφνιάστηκα. Και όταν απάντησα είπα ότι η Τοπράκ απέβαλλε (η Τοπράκ δεν φαίνεται χαρούμενη). Δεν ήθελα να ανακατευτώ, μα…
Τ.: Όχι, έκανες καλά.
Ν.: Έτσι είπες και εσύ πριν στον Τσινάρ.
Τ.: Ναι, αλήθεια, αυτό είπα και εγώ.
Νερμίν: Αρκετά.
Τσιν.: Εσάς θέλω.
Ν.: Κοιτάξτε, η Τοπράκ δεν είναι στο σπίτι. Έφυγε με τον άντρα της. Δεν έχω τίποτα να συζητήσω μαζί σας.
Τσιν.: Εσείς είστε εκείνη που είπε στο τηλέφωνο ότι η Τοπράκ έριξε το μωρό.
Γ.: Πες τι θέλεις γρήγορα!
Σ.: Γεσίμ, δεν μπορώ να κοιμηθώ τα βράδια.
Γ.: Τι να κάνω Σιτκί; Για αυτό με πήρες τηλέφωνο; Μεγάλος άνδρας είσαι, μήπως να σου τραγουδήσω ένα νανούρισμα;
Σ.: Αποφάσισα να παραδοθώ.
Γ.: Τιιιι;
Νερμίν: Τότε αγαπιόσασταν, αυτό είναι φανερό. Μα κοίτα το αποτέλεσμα. Ότι ζήσατε τελείωσε. Αν δεν δέχεσθε αυτό, το μαρτύριο δε θα τελειώσει ποτέ. Όλοι βρίσκουμε την ηρεμία μας στο δρόμο που διαλέγουμε.
Τσιν.: Ίσως να έχετε δίκιο, μα εγώ ξέρω την Τοπράκ πολύ καλά. Δεν μπορώ να πιστέψω πως άλλαξε τόσο εύκολα. Δεν το πιστεύω.
Ν.: Εσείς ξέρετε, μα εγώ σας είπα την αλήθεια. Η Τοπράκ έριξε το μωρό στη φυλακή με τη θέλησή της και εγώ ήμουν μαζί της.
Τσιν.: Εντάξει, κατάλαβα.
Σ.: Μην χάνεις το χρόνο σου συνέταιρε, δεν ξέρω για σένα μα εγώ έχω μετανιώσει για ότι έχω κάνει… δεν μπορώ να αναπνεύσω.
Γ.: Τώρα, δεν μπορείς να αναπνεύσεις, μετά από όλα αυτά που έχουμε κάνει , τώρα δεν μπορείς να αναπνεύσεις. Κοίτα με, αν δεν καταλαβαίνεις με το καλό, θα σου πάρω και το αυτοκίνητο και το σπίτι.
Σ.: Ακόμα και να μην τα πάρεις το κρίμα που κάναμε θα μείνει, τα σχέδια που έκανες για να πάρεις εκείνα τα κλειδιά, μόνο για φανεί ότι συμβαίνει κάτι μεταξύ μας και η Τοπράκ έπεσε μέσα στην παγίδα, με φρόντισε με τα ίδια της τα χέρια, πλήρωσε το λογαριασμό του νοσοκομείου. Το κορίτσι αυτό είναι συμπονετικό.
Γ.: Αρκετά. Τι είναι όλα αυτά τώρα;
Σ.: Υπάρχουν κι άλλα, δεν τελείωσα. Μόνο αυτή η μάγισσα (εννοεί την Ικμπάλ) είδε το γράμμα αγάπης που έστειλες μαζί με τα λουλούδια και το εισιτήριο που εσύ μου έκλεισες για το Urgup και αυτή πίστεψε ο κύριος Τσινάρ και όχι τον άγγελο την Τοπράκ.
Γ.: Εντάξει Σιτκί, αν τελείωσες την εξομολόγηση, εγώ φεύγω.
Σ.: Δε θα τελειώσει ποτέ. Ότι κάναμε στην Τοπράκ. Μας ξεμπρόστιασε και εμείς κάναμε ότι δεν γνωρίζαμε ο ένας τον άλλο και ο κύριος Τσινάρ προτίμησε να πιστέψει ένα φίδι σαν και εσένα και εμένα και έφυγε και άφησε ένα όμορφο κορίτσι και για να προστατέψει τον εαυτό της βρέθηκε στη φυλακή.
Γ.: Είσαι ψυχικά άρρωστος Σιτκί, γιατί μου λες πράγματα που ήδη γνωρίζω. Ναι, τα θυμάμαι, αφού εγώ τα σχεδίασα όλα αυτά και εσύ τα εκτέλεσες. Δεν είμαστε συνέταιροι, ε; Αλλά το πρόβλημά σου ποιο είναι; Εγώ παίρνω τον Τσινάρ και εσύ την Τοπράκ. Όμως επειδή η επιθυμία σου δεν πραγματοποιήθηκε, με απειλείς ότι θα πας στην αστυνομία. Είτε πας είτε όχι, την Τοπράκ δεν θα την έχεις ποτέ.
Σ.: Λοιπόν, τώρα, δεν κουράζομαι για τον εαυτό μου, δεν είναι αυτός ο σκοπός μου.
Γ.: Ότι είναι να κάνεις κάντο, μη με δηλητηριάζεις, ο γιος μου είναι άρρωστος.
Σ.: Η τιμωρία που ήρθε σε σένα είναι η αρρώστια του γιου σου. Όμως εσύ δεν σκέφτεσαι κανέναν άλλο παρά μόνο τον εαυτό σου.
Γ.: Αν πας στην αστυνομία τίποτα δε θα αλλάξει, δε θα παραδεχθώ τίποτα.
Σ.: Μην ανησυχείς. Θα παραδοθώ, δε θα μπλέξω εσένα. Δόξα τω Θεώ έχω ξαναβρήκα την ανθρωπιά μου.
Τσιν.: Πως πάει;
Γ.: Είχε πυρετό, αλλά τώρα είναι καλύτερα, κοιμάται.
Τσιν.: Έχω υπέροχα νέα. Τώρα που ερχόμουν μίλησα με τον ΚΑΑΝ και μου είπε να πάμε το παιδί στο Μαϊάμι, χωρίς καθυστέρηση. Μας περιμένει.
Γ.: Είναι αλήθεια;
Τσιν.: Ναι, και θα πάρουμε και τη Λάλε μαζί μας. Θα είμαστε όλοι μαζί όλη την περίοδο της θεραπείας του.
Γ.: Εντάξει, εντάξει, όπως επιθυμείς.
Τσιν.: Γεσίμ, από τώρα και εξής ότι κάνουμε θα είναι για τα παιδιά μας, για την ευτυχία τους. Από τώρα θα είμαστε οι τέσσερις μας.
Γ.: Εντάξει, και η δική επιθυμία αυτή ήταν από την αρχή.
Τσιν.: Κοίτα! Όχι άλλα ψέματα, όχι άλλες ανοησίες. Όποιος και αν είναι ο σκοπός σου, ακόμα και αν έχεις καλή πρόθεση. Κοίτα. Σε προειδοποιώ, για τελευταία φορά, αν δε με ακούσεις, στο υπόσχομαι, θα πάρω τα παιδιά και δε θα μας ξαναδείς ποτέ.
Γ.: Εντάξει, δε θα ξανασυμβεί. Στο υπόσχομαι.
Τσιν.: Εντάξει, τότε ετοιμάσου. Έβγαλα τα εισιτήρια. Φεύγουμε αύριο το πρωί.
Γ.: Τόσο γρήγορα.
Τσιν.: Ναι, φτιάξε τις βαλίτσες. Εγώ θα περάσω από το γραφείο να δώσω στη Ρεϊχάν τις άδειες.
Γ.: Εντάξει, θα τακτοποιήσω τα πάντα.
Δείχνει τον Σιτκί να μπαίνει στο γραφείο του Τσινάρ.
Η επόμενη σκηνή ο Τσινάρ χαστουκίζει τη Γεσίμ και της λέει για τα ψέματά της.
Παρακαλώ σεβαστείτε την δουλειά μας, και οποιαδήποτε χρήση της, θα ήταν σεβαστό να αναφερθεί.
Επεισόδιο 81
http://ddizi.com/izle/
Τσιν.: Όχι, λες ψέματα.
Τ.: Άκουσες τι είπα.
Τσιν.: Όχι, δε σε πιστεύω, πες μου την αλήθεια. Είναι το μωρό μου, ο γιος μου, το μωρό μας Τοπράκ.
Τ.: Αχμέτ, πάρε με από εδώ.
Τσιν.: Δεν μπορείς να μου γυρίζεις την πλάτη και να φεύγεις με αυτόν τον τρόπο, Τοπράκ, πες την αλήθεια, απάντησέ μου, αυτό το παιδί είναι δικό μας. Δε σε πιστεύω, Τοπράκ.
Γ.: Πώς μπορείς να λες ότι η Τοπράκ είναι έγκυος, θες να καταστρέψεις τα πάντα;
Ζ.: Σε έσωσα και δεν το ξέρεις καν.
Γ.: Με έσωσες, λίγο πριν καταστρέψεις τα πάντα.
Ζ.: Γιατί ήμουν σίγουρη ότι η Τοπράκ δε θα του το έλεγε.
Γ.: Πως μπορεί να είσαι τόσο σίγουρη; Αυτό το κορίτσι με απειλεί, πως μπορείς να είσαι σίγουρη για κάτι τέτοιο.
Ζ.: Η Τοπράκ παραιτήθηκε από τα πάντα.
Γ.: Πως παραιτήθηκε από τα πάντα;
Τσιν.: Λέει ψέματα, είναι δικό μου το μωρό, το ξέρω.
Ν.: Και για ποιο λόγο να πει ψέματα, γιε μου;
Τσιν.: Θα μάθω.
Ν.: Τι νομίζεις ότι θα κερδίσεις; Δε θα σου ξαναπεί το ίδιο πράγμα;
Γ.: Είσαι σίγουρη, εμ, εννοώ ότι η Τοπράκ δεν θα πει τίποτα στον Τσινάρ;
Ζ.: Αν του το έλεγε, θα πήγαινε στο γιατρό, αγάπη μου; Ήδη έχει υπογράψει την συγκατάθεσή της.
Γ.: Είναι αλήθεια;
Ζ.: Ναι.
Γ.: Τότε αυτό σημαίνει ότι ο εφιάλτης θα τελειώσει.
Ζ.: Ναι.
Γ.: Αν ο Τσινάρ δεν το πιστέψει;
Ζ.: Σε παρακαλώ, Γεσίμ, μην σκέφτεσαι έτσι, το κορίτσι πήγε και παντρεύτηκε κάποιον άλλον, σε παρακαλώ.
Γ.: Αλλά ο Τσινάρ δεν είναι χαζός, αν καταλάβει ότι λέει ψέματα, θα την κυνηγήσει.
Ζ.: Μην σκέφτεσαι τόσο απαισιόδοξα, τώρα.
Γ.: Τσινάρ, Τσινάρ, που πας;
Ν.: Άφησέ τον.
Γ.: Κύριε Νετζίπ, μπορείτε να με αφήσετε!
Ν.: Σταμάτα!!
Τ.: Αχμέτ, σταμάτα!
Αχ.: Τι συμβαίνει;
Τ.: Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Σερμίν: Σιτκί, σε παρακαλώ μη φεύγεις, σε ικετεύω μη με αφήνεις, για όνομα του Θεού, μη με αφήνεις, Σιτκί.
Σ.: Άσε με να φύγω.
Σερμίν: Σιτκί, σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, σε παρακαλώ.
Ν.: Πως δεν ξέρουμε Ζουμρούτ; Πως πήρες πρωτοβουλία έτσι από μόνη σου; Αυτό το θέμα αφορά όλους μας. Δεν θέλω να αρχίσουμε να ελπίζουμε για το τίποτα, αλλά αν αυτό ήταν το παιδί του Τσινάρ ίσως να μπορούσε να σώσει τον εγγονό μας, αλλά δεν είναι. Έκρυψες αυτό το γεγονός για να μη με αναστατώσεις, αλλά γιατί έψαχνες; Αν είναι ο εγγονός μου (το παιδί της Τοπράκ), είναι δικαίωμα μου να ξέρω.
Γ.: Εντάξει, αρκετά. Οι φωνές και οι διαφωνίες δε θα αλλάξουν την κατάσταση. Ο γιος μου είναι άρρωστος και μέχρι τώρα δεν έχει βρεθεί λύση.
Ζ.: Η Γεσίμ έχει δίκιο. Δεν είναι η ώρα για αυτές τις συζητήσεις.
Γ.: Δε με αφήσατε να ακολουθήσω τον Τσινάρ, είναι δυστυχισμένος τώρα κύριε Νετζίπ! Τουλάχιστον πάρτε τον τηλέφωνο, να μάθουμε που πήγε. Αν πήγε στην Τοπράκ έχω το δικαίωμα να το ξέρω. Άλλωστε όλο αυτό πλήγωσε την αξιοπρέπειά μου.
Ν.: Αν δεν έχεις πει ψέματα στον άντρα σου, τώρα θα είσαι στο πλευρό του.
Αχ.: Αισθάνεσαι καλύτερα τώρα;…. Είσαι πληγωμένη, δεν ήταν εύκολο να λες κάτι τέτοιο και να τον κοιτάς στα μάτια. Σ’ ευχαριστώ τόσο πολύ, το έκανες για μένα, για την αξιοπρέπειά μου.
Τ.: Πάμε στο σπίτι.
Ο Αχμέτ και η Νερμίν συζητούν πως θα κάνουν την Τοπράκ ευτυχισμένη. Της ετοιμάζουν μια έκπληξη. Η έκπληξη είναι να πάρουν ένα δάνειο που θα βοηθήσει για τα έξοδα μιας άνετης γέννας.
Ν.: Που ήσουν; Ανησύχησα!
Τσιν.: Περιπλανήθηκα λιγάκι, σκεφτόμουν αυτό που μου είπε η Τοπράκ… προσπάθησα να ηρεμήσω αλλά δεν μπορώ, μπαμπά. Αυτό που μου είπε με συντάραξε. Ήδη δεν μπορώ να πιστέψω ότι παντρεύτηκε κάποιον άλλο, μετά λέει ότι το μωρό είναι δικό του. Και μου το είπε κοιτάζοντας με στα μάτια.
Ν.: Είσαι τόσο επίμονος. Που βασίζεις τις υποψίες (ότι είναι ψέματα αυτά που του είπε η Τοπράκ);
Τσιν.: Όταν προέκυψε το θέμα του Σιτκί ήταν ήδη έγκυος, και το μεγάλο μου λάθος ήταν που τη ρώτησα ποιανού ήταν το παιδί; Μόνο επειδή πληγώθηκε μου είπε ότι το παιδί ήταν του Σιτκί, αλλά τώρα είμαι σίγουρος ότι το παιδί είναι δικό μου. Αν απέβαλε, απέβαλε το παιδί μου, αν είναι ακόμα έγκυος, κουβαλάει το δικό μου παιδί.
Ν.: Όταν την επισκέφτηκα στη φυλακή, τότε μου είπε ότι απέβαλε. Αν αυτή η αλήθεια όταν βγήκε από τη φυλακή, παντρεύτηκε τον Αχμέτ και θα αποκτήσουν παιδί.
Τσιν.: Αυτό είναι αδύνατον, έι μπαμπά, πότε τον γνώρισε, ξέρω πολύ καλά την Τοπράκ, δεν είναι τέτοιος χαρακτήρας.
Ν.: Κοίτα, γιε μου, δεν είναι και τόσο δύσκολο να το πιστέψεις.
Τσιν.: Για μένα είναι δύσκολο, ναι, κρύβει κάτι, είναι ολοφάνερο, αλλά δεν το πιστεύω αυτό μέχρι να το επιβεβαιώσω.
Ν.: Μερικές φορές οι αλήθειες πονούν περισσότερο από τα ψέματα.
Τσιν.: Τώρα δεν υπάρχει τίποτα που να με πονέσει περισσότερο.
Ν.: Μην στεναχωριέσαι, έκανες το πιο σωστό πράγμα, αυτό το κορίτσι άσχετα αν μιλήσει στον Τσινάρ ή όχι, εσύ θα βοηθήσεις το μωρό. Τώρα που ο Τσινάρ δε σε πίστεψε …
Τσιν.: Αυτή τη φορά είπα ψέματα.
Ν.: Όταν ήσουν στη φυλακή, πήρες μια απόφαση, ότι δε θα πεις στον Τσινάρ για το μωρό. Ότι έζησες δεν ήταν εύκολο, ευτυχώς που δεν είσαι μόνη σου, δεν έχεις μόνο εμάς αλλά όλη η γειτονιά είναι μαζί μας ….. πραγματικά σε αγαπούν όλοι.
Τ.: Εξαιτίας μας.
Ν.: Σε αγαπούν εξαιτίας σου, διαφορετικά η Μελχάτ δεν θα δώσει το κλειδί του σπιτιού της σε κανέναν, τώρα θα ζήσουμε μαζί σε ησυχία.
Γ.: Ο κύριος Νετζίπ και ο Τσινάρ έχουν κλείσει την πόρτα και συζητούν. Σίγουρα ο Τσινάρ πήγε στην Τοπράκ και τα ξέρει όλα.
Ζ.: Αν είχε συμβεί κάτι τέτοιο, όλοι στο yali (στο σπίτι) θα μιλούσαν για αυτό, μην ανησυχείς.
Γ.: Έτσι, όπως είπες.
Ζ: Φυσικά, τώρα ξέχασέ το και από εδώ και στο εξής να φροντίσεις να γνωρίζεις κάθε βήμα του Τσινάρ.
Γ.: Τσινάρ, είσαι εντάξει;
Τσιν.: Θέλω να μείνω λίγο μόνος.
Γ.: Το ξέρω, δεν είπα κάτι.
Τσιν.: Μην αγγίξεις αυτό το θέμα, ποτέ Γεσίμ, γιατί αν μιλήσω θα μιλήσω πολύ άσχημα.
Γ.: Εντάξει.
Ο Τσινάρ λέει στον Νετζίπ ότι μίλησε με τον Οκάν και του είπε ότι η Τοπράκ απέβαλε και δεν του απάντησε πως το έκανε ενώ ήταν στη φυλακή. Του είπε ότι θα κανονίσει ραντεβού με το διευθυντή της φυλακής για να μάθει περισσότερες πληροφορίες.
Η Νερμίν και ο Αχμέτ πήραν το δάνειο.
Γ.: Λοιπόν, τι έγινε; Πήγε στη φυλακή;
Ζ.: Από πού να ξέρω; Το μόνο που άκουσα είναι ότι θα συναντηθεί με τον διευθυντή της φυλακής.
Γ.: Αν η Τοπράκ έχει πει σε αυτόν τον άνθρωπο ότι δεν έριξε το μωρό;
Ζ.: Αντί να χάνεις τον χρόνο σου έτσι, πάρε το αυτοκίνητό σου και πήγαινε στη φυλακή.
Γ.: Δεν μπορώ να κάνω κάτι τέτοιο.
Ζ.: Αν ανησυχείς για το αν το έμαθε ή όχι, μπορείς να τον ακολουθήσεις στα κρυφά γιατί θα πάει στην Τοπράκ και θα καούμε, αν δεν πας δε θα ξέρουμε. Κατάλαβες τώρα, πήγαινε Γεσίμ, γιατί είσαι ακόμα εδώ;
Σ.: Τοπράκ.
Τ.: Πρόσεχε! Μην πλησιάζεις!
Σ.: Σε παρακαλώ, μη φοβάσαι, μόνο άκουσέ με.
Τ.: Μην πλησιάζεις, βγες έξω και φύγε!
Σ.: Θέλω μόνο να σου μιλήσω. Άκου τι έχω να σου πω, άκουσέ με και δε θα με ξαναδείς ποτέ ξανά. Έχασες όλους όσους αγαπούσες. Στην κατάστασή σου (έγκυος) και δουλεύεις, όλα έγιναν εξαιτίας μου, θα καώ στην κόλαση. Πάρε αυτό (και της δίνει τα κλειδιά του αυτοκινήτου) ίσως να μην έχει καμία σημασία για σένα τουλάχιστον θα είσαι καλά, το σπίτι μου, το αυτοκίνητό μου όλα δικά σου.
Τ.: Δεν τα θέλω Σιτκί.
Σ.: Αν δεν τα πάρεις, δεν θα αισθανθώ καλά.
Τ.: Δεν θέλω τίποτα από σένα Σιτκί, σήκω και φύγε από εδώ.
Σ.: Θα πεθάνω αν δεν με συγχωρέσεις.
Τ.: Δε θέλω να σε ξαναδώ ποτέ στη ζωή μου, ούτε να ακούσω το όνομά σου, φύγε από τη ζωή μου, μόνο έτσι θα σε συγχωρήσω.
Σ.: Εντάξει, όπως θες. Θα φύγω, αν είναι αναγκαίο θα χαθώ, μου είναι αρκετό να ξέρω ότι θα ζήσεις μαζί με το παιδί σου ήρεμα.
Διευθ.: Τώρα θυμήθηκα, η κυρία Τοπράκ μου είχε πει ότι ήθελε να ρίξει το μωρό της και εγώ της εξήγησα ότι δεν μπορούσε να το κάνει αν δεν είχε και την άδεια του πατέρα, μετά δεν έθιξε ξανά το συγκεκριμένο ζήτημα.
Τσιν.: Ώστε η Τοπράκ ίσως να απέβαλε το μωρό.
Διευθ.: Είναι πιθανόν, αλλά επειδή δεν έμεινε πολύ καιρό εδώ αυτό μπορεί να έγινε αφού βγήκε από τη φυλακή, λοιπόν, δεν ξέρω τι έγινε μετά την αποφυλάκισή της.
Τσιν.: Μα η Τοπράκ είπε στο δικηγόρο της και στον πατέρα μου ότι απέβαλε το μωρό όσο ήταν εδώ στη φυλακή.
Διευθ.: Αχ, Θεέ μου, περιμένετε ένα λεπτό, τώρα θυμήθηκα που είδα αυτό το έγγραφο. Η κυρία Τοπράκ είχε τραυματισθεί.
Τσιν.: Τι; Πως τραυματίστηκε; Εγώ γιατί δεν το ξέρω αυτό; Ποιος της το έκανε αυτό;
Διευθ.: Επέμενα πολύ να μάθω, μα δεν είπε τίποτα για το ποιος την τραυμάτισε. Ίσως όταν της είπα ότι δεν μπορεί να το κάνει αυτό (την αποβολή) χωρίς την άδειά σας να βρήκε άλλο τρόπο, ίσως να έγινε έτσι.
Τσιν.: Τι θέλετε να πείτε;
Διευθ.: Έχει ξανασυμβεί, κύριε Τσινάρ, ίσως το προκάλεσε αυτό για να αποβάλλει το μωρό.
Νερμίν: Κορίτσι μου.
Τ.: Εδώ είστε; Δεν σας είδα που ήρθατε!
Αχ.: Μπήκαμε από τον κήπο.
Τ.: Που είχατε πάει;
Αχ.: Πήγαμε να σου κάνουμε μια έκπληξη.
Τ.: Έκπληξη για μένα. Τι έκπληξη;!
Αχ.: Ήρθαμε από τη γιατρό Σαμί. Σου κλείσαμε το νοσοκομείο για τη γέννα, όταν θα έρθει η ώρα για τη γέννα η γιατρός και το νοσοκομείο είναι τακτοποιημένα.
Τ.: Αχμέτ, τι πήγατε και κάνατε οι δυο σας; Και εσύ αδελφή, πως το επέστρεψες αυτό; Πως θα ξεπληρώσω τώρα το δάνειο;
Η Ρεϊχάν λέει στον Οκάν ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα στο σπίτι με τις καταστάσεις και την εγκυμοσύνη της Τοπράκ που προέκυψε.
Διευθ.: Καταλαβαίνω, κύριε κατήγορε, εντάξει. Κοιτάξτε κύριε Τσινάρ, αν υπάρχει ένοχος θα βρεθεί.
Τσιν.: Δεν έχω πολύ χρόνο. πρέπει να μάθω τι έχει απογίνει αυτό το μωρό, δεν είναι μόνο για μένα. Έχω ένα γιο πολύ άρρωστο, αν η Τοπράκ δεν απέβαλλε, αυτό το μωρό μπορεί να σώσει το παιδί μου, δεν έχω χρόνο.
Διευθ.: Δυστυχώς ο νόμος είναι ξεκάθαρος.
Τσιν.: Σας κατάλαβα, τουλάχιστον ξεκινήστε να ψάχνετε.
Διευθ.: Κοιτάξτε κύριε Τσινάρ, χωρίς την άδεια του κατήγορου δεν μπορώ.
Τσιν.: Είμαι σίγουρος ότι υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε, ας βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο, μιλάμε για τη ζωή του γιου μου.
Διευθ.: Εντάξει, αφήστε να μιλήσω μαζί της. Αν υπάρχει κάτι νεότερο θα σας ειδοποιήσω.
Τσιν.: Εντάξει σας ευχαριστώ θα περιμένω νέα σας.
Η Ζουμρούτ και η Γεσίμ ελπίζουν να μην έχει μάθει ο Τσινάρ την αλήθεια.
Αχ.: Εντάξει Τοπράκ, μην υπερβάλλεις τόσο πολύ.
Τ.: Αχμέτ, ήδη εσείς οι δύο έχετε κάνει πάρα πολλά πράγματα για μένα, πως μπορώ να δεχθώ κάτι τέτοιο;
Αχ.: Τα έχω κανονίσει όλα, γιατί απασχολείς το μυαλό σου και εξάλλου το προγραμματίσαμε. Δεν μπορούμε να πούμε ότι αλλάξαμε γνώμη.
Τ.: Ωραία αν είναι έτσι τότε θα είμαι εγώ αυτή που θα ξεπληρώσει το δάνειο.
Αχ.: Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση, εγώ έχω πάρει το δάνειο, η δική μου υπογραφή έχει μπει.
Τ.: Προφανώς δεν κατάλαβες, αν δε δεχτείς αυτό που λέω δε θα πάω στο νοσοκομείο.
Ν.: Το παρατραβάς.
Αχ.: Όπως επιθυμείς.
Ο Σιτκί αγοράζει ένα δημοσιογραφικό ραδιόφωνο και η πωλήτρια τον ρωτάει αν είναι δημοσιογράφος. Αυτός της είπε ότι είναι φοιτητής δημοσιογραφίας.
Η Τοπράκ τηλεφώνησε στη θεία της και την ρώτησε αν μπορεί να τη δανείσει χρήματα για να ξεπληρώσει το δάνειο γιατί έχει μείνει λίγος καιρός μέχρι τη γέννα, αλλά η θεία της δεν έχει και η Τοπράκ ήθελε να ζητήσει από τη μητέρα της αλλά η θεία της, της είπε ότι δεν ξέρουν για το μωρό και την ενημέρωσε κιόλας ότι ο Γιουσούφ πέθανε. Ο Νετζίπ ενημερώνει επίσης τον Τσινάρ για το θάνατο του Γιουσούφ.
Νερμίν: Ωχ, Θεέ μου, λυπάμαι τόσο πολύ.
Τ.: Ακόμη και τώρα δεν το πιστεύω, ήταν ακόμα τόσο νέος. Δεν μπορώ να πάω εκεί στην κατάστασή μου και δεν αισθάνομαι καλά που αφήνω την αδελφή μου μόνη της. Θα είναι καταρρακωμένη.
Ν.: Τι μπορούμε να κάνουμε;
Τ.: Σε παρακαλώ επιστρέψτε το δάνειο, σε παρακαλώ, γιατί σε αυτή την κατάσταση δεν μπορώ να ζητήσω από κανέναν δικό μου βοήθεια.
Ν.: Κορίτσι μου, σταμάτα, λες και βιαζόμαστε για τα χρήματα, λες και πρέπει να το ξεπληρώσουμε αμέσως.
Τ.: Ίσως όχι σήμερα ή αύριο, η θέση μου όμως είναι ξεκάθαρη.
Αχ.: Το θέμα σου είναι ότι είσαι έγκυος, άσε τα υπόλοιπα να τα κάνει ο γιατρός.
Τ.: Αχμέτ δεν καταλαβαίνω γιατί επιμένεις τόσο πολύ;
Αχ.: Και εγώ επίσης. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί είσαι τόσο πεισματάρα;
Τ.: Γιατί είμαι έγκυος και αυτό το παιδί είναι δικό μου, άσε με να πάρω εγώ την απόφαση για το που θα γεννήσω, σε παρακαλώ.
Ν.: Εντάξει, Αχμέτ μην επιμένεις άλλο, θα βρούμε τρόπο και θα επιστρέψουμε τα χρήματα.
Τ.: Αδελφή, συγγνώμη, εννοώ εσείς σκέφτεστε την ευτυχία μου, αλλά εγώ, όλο σας στεναχωρώ, συγχώρεσε με. Πριν μόνο η μητέρα μου σκεφτόταν και με νοιαζόταν με αυτό τον τρόπο. Γι’ αυτό όταν σε βλέπω έτσι, στεναχωριέμαι.
Ν.: Αν δεν μπορούσαμε δεν θα το παίρναμε (το δάνειο), όταν ήμασταν στο δρόμο και ερχόμασταν σκεφτόμασταν να κάνουμε μια καλή δουλειά, τέλος πάντων θα παίρναμε ένα δάνειο.
Τ.: Και να σε ευχαριστήσω και για το δώρο.
Ν.: Σου άρεσε;
Τ.: Τόσο όμορφο.
Αχ.: Να καθίσουμε να συζητήσουμε πως θα τα βγάλουμε πέρα με την τόσο μεγάλη παραγγελία.
Η Γεσίμ αγόρασε μια τούρτα για τον Νετζίπ αφού πλησιάζουν τα γενέθλιά του. Αυτός της είπε ότι δε θέλει να τα γιορτάσει ειδικά τέτοιες μέρες που ο Γιουσούφ έχει πεθάνει. Ο διευθυντής της φυλακής πήρε τηλέφωνο τον Τσινάρ και του είπε ότι μίλησε με την κατάδικο που είχε μπλέξει σε καβγά με την Τοπράκ και ότι θέλει και εκείνη να του πει κάτι. Τότε η Γεσίμ είπε στον Τσινάρ: «Εντάξει, ξέρω ότι είσαι πολύ θυμωμένος, αλλά η ζωή του γιου κρέμεται σε μία κλωστή. Σε παρακαλώ άσε με να έρθω μαζί σου. Μη με αφήνεις απέξω».
Η Νερμίν και η Τοπράκ πήραν μια μεγάλη παραγγελία για ένα σχολείο.
Ο Διευθυντής είπε στον Τσινάρ ότι η Τοπράκ και η Αρζού μίλησαν για την αποβολή και εκείνη πήρε χρήματα, αλλά δεν ήθελε να το παραδεχθεί. Μετά ο Τσινάρ μίλησε μαζί της (με την Αρζού) αλλά δεν βγήκε κανένα συμπέρασμα. Τότε πήραν τηλέφωνο την Νερμίν και αυτή είπε στον διευθυντή ότι η Τοπράκ απέβαλλε το μωρό και ο Τσινάρ πήρε τη διεύθυνσή της.
Τ.: Τι σου συνέβη; Φαίνεται σαν να έχεις ενοχληθεί από κάτι.
Ν.: Ο άνθρωπος που μιλούσα μαζί του στο τηλέφωνο ήταν ο διευθυντής της φυλακής. Ο Τσινάρ ήταν εκεί.
Τ.: Ο Τσινάρ ήταν εκεί. Τι έκανε;
Ν.: Ψάχνει το θέμα της έκτρωσης του μωρού, θυμάσαι αυτή η Αρζού, ξέρουν ότι της έδωσα χρήματα για να μη μιλήσει. Και με ρώτησε αν απέβαλλες ή όχι.
Τ.: Τι απάντησες;
Ν.: Ξαφνιάστηκα. Και όταν απάντησα είπα ότι η Τοπράκ απέβαλλε (η Τοπράκ δεν φαίνεται χαρούμενη). Δεν ήθελα να ανακατευτώ, μα…
Τ.: Όχι, έκανες καλά.
Ν.: Έτσι είπες και εσύ πριν στον Τσινάρ.
Τ.: Ναι, αλήθεια, αυτό είπα και εγώ.
Νερμίν: Αρκετά.
Τσιν.: Εσάς θέλω.
Ν.: Κοιτάξτε, η Τοπράκ δεν είναι στο σπίτι. Έφυγε με τον άντρα της. Δεν έχω τίποτα να συζητήσω μαζί σας.
Τσιν.: Εσείς είστε εκείνη που είπε στο τηλέφωνο ότι η Τοπράκ έριξε το μωρό.
Γ.: Πες τι θέλεις γρήγορα!
Σ.: Γεσίμ, δεν μπορώ να κοιμηθώ τα βράδια.
Γ.: Τι να κάνω Σιτκί; Για αυτό με πήρες τηλέφωνο; Μεγάλος άνδρας είσαι, μήπως να σου τραγουδήσω ένα νανούρισμα;
Σ.: Αποφάσισα να παραδοθώ.
Γ.: Τιιιι;
Νερμίν: Τότε αγαπιόσασταν, αυτό είναι φανερό. Μα κοίτα το αποτέλεσμα. Ότι ζήσατε τελείωσε. Αν δεν δέχεσθε αυτό, το μαρτύριο δε θα τελειώσει ποτέ. Όλοι βρίσκουμε την ηρεμία μας στο δρόμο που διαλέγουμε.
Τσιν.: Ίσως να έχετε δίκιο, μα εγώ ξέρω την Τοπράκ πολύ καλά. Δεν μπορώ να πιστέψω πως άλλαξε τόσο εύκολα. Δεν το πιστεύω.
Ν.: Εσείς ξέρετε, μα εγώ σας είπα την αλήθεια. Η Τοπράκ έριξε το μωρό στη φυλακή με τη θέλησή της και εγώ ήμουν μαζί της.
Τσιν.: Εντάξει, κατάλαβα.
Σ.: Μην χάνεις το χρόνο σου συνέταιρε, δεν ξέρω για σένα μα εγώ έχω μετανιώσει για ότι έχω κάνει… δεν μπορώ να αναπνεύσω.
Γ.: Τώρα, δεν μπορείς να αναπνεύσεις, μετά από όλα αυτά που έχουμε κάνει , τώρα δεν μπορείς να αναπνεύσεις. Κοίτα με, αν δεν καταλαβαίνεις με το καλό, θα σου πάρω και το αυτοκίνητο και το σπίτι.
Σ.: Ακόμα και να μην τα πάρεις το κρίμα που κάναμε θα μείνει, τα σχέδια που έκανες για να πάρεις εκείνα τα κλειδιά, μόνο για φανεί ότι συμβαίνει κάτι μεταξύ μας και η Τοπράκ έπεσε μέσα στην παγίδα, με φρόντισε με τα ίδια της τα χέρια, πλήρωσε το λογαριασμό του νοσοκομείου. Το κορίτσι αυτό είναι συμπονετικό.
Γ.: Αρκετά. Τι είναι όλα αυτά τώρα;
Σ.: Υπάρχουν κι άλλα, δεν τελείωσα. Μόνο αυτή η μάγισσα (εννοεί την Ικμπάλ) είδε το γράμμα αγάπης που έστειλες μαζί με τα λουλούδια και το εισιτήριο που εσύ μου έκλεισες για το Urgup και αυτή πίστεψε ο κύριος Τσινάρ και όχι τον άγγελο την Τοπράκ.
Γ.: Εντάξει Σιτκί, αν τελείωσες την εξομολόγηση, εγώ φεύγω.
Σ.: Δε θα τελειώσει ποτέ. Ότι κάναμε στην Τοπράκ. Μας ξεμπρόστιασε και εμείς κάναμε ότι δεν γνωρίζαμε ο ένας τον άλλο και ο κύριος Τσινάρ προτίμησε να πιστέψει ένα φίδι σαν και εσένα και εμένα και έφυγε και άφησε ένα όμορφο κορίτσι και για να προστατέψει τον εαυτό της βρέθηκε στη φυλακή.
Γ.: Είσαι ψυχικά άρρωστος Σιτκί, γιατί μου λες πράγματα που ήδη γνωρίζω. Ναι, τα θυμάμαι, αφού εγώ τα σχεδίασα όλα αυτά και εσύ τα εκτέλεσες. Δεν είμαστε συνέταιροι, ε; Αλλά το πρόβλημά σου ποιο είναι; Εγώ παίρνω τον Τσινάρ και εσύ την Τοπράκ. Όμως επειδή η επιθυμία σου δεν πραγματοποιήθηκε, με απειλείς ότι θα πας στην αστυνομία. Είτε πας είτε όχι, την Τοπράκ δεν θα την έχεις ποτέ.
Σ.: Λοιπόν, τώρα, δεν κουράζομαι για τον εαυτό μου, δεν είναι αυτός ο σκοπός μου.
Γ.: Ότι είναι να κάνεις κάντο, μη με δηλητηριάζεις, ο γιος μου είναι άρρωστος.
Σ.: Η τιμωρία που ήρθε σε σένα είναι η αρρώστια του γιου σου. Όμως εσύ δεν σκέφτεσαι κανέναν άλλο παρά μόνο τον εαυτό σου.
Γ.: Αν πας στην αστυνομία τίποτα δε θα αλλάξει, δε θα παραδεχθώ τίποτα.
Σ.: Μην ανησυχείς. Θα παραδοθώ, δε θα μπλέξω εσένα. Δόξα τω Θεώ έχω ξαναβρήκα την ανθρωπιά μου.
Τσιν.: Πως πάει;
Γ.: Είχε πυρετό, αλλά τώρα είναι καλύτερα, κοιμάται.
Τσιν.: Έχω υπέροχα νέα. Τώρα που ερχόμουν μίλησα με τον ΚΑΑΝ και μου είπε να πάμε το παιδί στο Μαϊάμι, χωρίς καθυστέρηση. Μας περιμένει.
Γ.: Είναι αλήθεια;
Τσιν.: Ναι, και θα πάρουμε και τη Λάλε μαζί μας. Θα είμαστε όλοι μαζί όλη την περίοδο της θεραπείας του.
Γ.: Εντάξει, εντάξει, όπως επιθυμείς.
Τσιν.: Γεσίμ, από τώρα και εξής ότι κάνουμε θα είναι για τα παιδιά μας, για την ευτυχία τους. Από τώρα θα είμαστε οι τέσσερις μας.
Γ.: Εντάξει, και η δική επιθυμία αυτή ήταν από την αρχή.
Τσιν.: Κοίτα! Όχι άλλα ψέματα, όχι άλλες ανοησίες. Όποιος και αν είναι ο σκοπός σου, ακόμα και αν έχεις καλή πρόθεση. Κοίτα. Σε προειδοποιώ, για τελευταία φορά, αν δε με ακούσεις, στο υπόσχομαι, θα πάρω τα παιδιά και δε θα μας ξαναδείς ποτέ.
Γ.: Εντάξει, δε θα ξανασυμβεί. Στο υπόσχομαι.
Τσιν.: Εντάξει, τότε ετοιμάσου. Έβγαλα τα εισιτήρια. Φεύγουμε αύριο το πρωί.
Γ.: Τόσο γρήγορα.
Τσιν.: Ναι, φτιάξε τις βαλίτσες. Εγώ θα περάσω από το γραφείο να δώσω στη Ρεϊχάν τις άδειες.
Γ.: Εντάξει, θα τακτοποιήσω τα πάντα.
Δείχνει τον Σιτκί να μπαίνει στο γραφείο του Τσινάρ.
Η επόμενη σκηνή ο Τσινάρ χαστουκίζει τη Γεσίμ και της λέει για τα ψέματά της.
Δημοσίευση σχολίου